My Otome

เนื่องจาก เกาะที่เคยเป็นที่สิงประจำกำลังจะปิดตัวลงเพราะร้าง ตัวเราที่พักนี้หันไปติด fb จริงๆจังๆ ไม่ได้เข้าที่นั่นบ่อยๆแล้ว ได้ฟังก็ใจหายค่ะ เพราะที่นั่น เราปล่อยความบ้าไว้เยอะมาก ถ้าไม่ใช่เพราะสาวๆห้องน้ำชา เราคงไม่นึกขึ้นมาเขียนบล๊อกนี้ ไม่นึกขึ้นมาแปลอะไรหรอกมั้งคะ ฮะๆ 
และเพราะจะปิิดตัวลง อะไรๆ ที่เคยเขียนไว้ที่โน่น ก็คงเอามาลงไว้ที่นี่ด้วย เป็นที่ระลึกให้ตัวเองค่ะ ตอนแรกกะว่าไปโพสท์บอร์ดมากิจัง แต่เอ่อ เพราะความที่เราเขียนไว้มันยาวได้ใจ เลยโพสท์ลง กระทู้เดียวไม่ได้ เลยขี้เกียจแบ่ง มาโพสท์ บล๊อกตัวเองแหละ แล้วค่อยลงลิงค์ เหอๆ  จากนี้ไปอาจจะมีก๊อปของเก่าๆ เอามาเก็บไว้ที่นี่อีกเยอะพอสมควรค่ะ 
-------------------------------------------------------------------------------------------

วันที่ 17 เดือน 10 นางเอกออกมาทำงานข้างนอก พอออกมาก็เลยเจออามาเนะซัง ที่ออกมากับมาม่าซังพอดี มาม่าซังเห็นอามาเนะซังร้องทักเซริกะจัง ก็เลยถามอามาเนะซัง ว่านี่ใช่เซริกะจังที่เขาลือกันหรือเปล่า มาม่าซังก็บอกว่า ตัวเองน่ะอยากเจอเซริกะจังคนที่ทำให้ อามาเนะหัวเราะได้ อยู่พอดี นางเอกจะหันไปถามว่าอามาเนะซัง ปรกติไม่หัวเราะหรือคะ เพราะอยู่กับนางเอก ก็จะอ่อนโยน และก็หัวเราะให้แบบอ่อนโยนตลอด    อามาเนะซัง ก็บอกว่า มาม่าซังอย่าพูดอะไรแปลกๆให้เซริกะจังตกใจ มาม่าซังก็เถึยงว่า หรือว่าไม่จริง แม้กระทั่งเวลาอามาเนะออกมาข้างนอกกับมาม่าซัง ก็ยังไม่เคยหัวเราะเลย อามาเนะก็เลยเถียงไม่ออก นางเอกเขิน เลยขอตัวไปทำงานต่อ แต่ว่าขนาดขอตัวไป เพราะว่าเขินเลยสะดุดโน่นสะดุดนี่ เกือบล้มให้อามาเนะซัง อดขำไม่ได้    แล้วพอนางเอกไป อามาเนะซัง ก็บอกว่า เขาทนแก็กนางเอกไม่ได้ มาม่าซังก็มองอามาเนะซัง แบบแปลกๆ แล้วอามาเนะซัง ก็ถามมาม่าซังว่า อ้าวนั่นไม่ใช่แก๊กหรือ 
วันที่ 18 เดือน 10  นางเอกมาซื้อของที่ซูเปอร์เพื่อทำกับข้าว (เพื่อเลี้ยงตัวเองและหมาน้อยข้างห้อง  ) และก็เลยเจออามาเนะซัง ออกมาซื้อของด้วยเหมือนกัน นางเอกแปลกใจที่เจออามาเนะซัง อามาเนะซังก็เลยบอกว่า เขาอยู่คนเดียวก็เลยต้องทำอาหารทานเอง นางเอกก็ถามว่าไม่มีผู้หญิง ทำให้หรือ อย่างมาม่าซังคนที่เคยเจอเมื่อวาน อามาเนะซังก็เลยอธิบายว่า มาม่าซังเป็นคนรู้จัก มานานแล้ว และก็ถามเรื่องนางเอกกับเรย์จิ นางเอกก็แก้ตัวใหญ่ว่า ไม่มีอะไรกัน
วันที่ 30 เดือน 10  อามาเนะซัง เดินเข้ามาที่คลับของมาม่าซัง บอกว่าเขาขอปรึกษาอะไรหน่อย แล้วก็บอกว่า อย่าหัวเราะไป เพราะว่า เขาฝันเห็นคนรักคนแรกของเขา แต่ว่าที่แปลกเพราะว่า เขาไม่เคยฝันถึงเธอคนนั้นมานานมากแล้ว พอเล่าให้มาม่าซังฟังเสร็จ อามาเนะก็ขอตัวกลับร้าน พอกลับร้านก็เดินชนกับนางเอกพอดี (เอ่อรู้สึกนางเอกจะเดินชนกับ อามาเนะซังบ่อยมากเลยค่ะ ตอนวันที่ 17 และก็ 18 ก็สองรอบเข้าไปแล้วนะ) พอนางเอกขอโทษ อามาเนะซังก็บอกว่าไม่เป็นไร แล้วก็มองหน้านางเอก นางเอกก็งงๆ ว่ามองหน้าทำไม อามาเนะก็บอกว่าเขาเข้าใจแล้ว เพราะนางเอกหน้าคล้ายๆ กับเธอคนนั้นนั่นเอง และแสงไฟนีออนแบบนี้ทำให้ดูคล้ายเข้าไปใหญ่ แล้วก็เดินไป นางเอกก็ยืนงงๆ
วันที่ 5 เดือน 11  นางเอกไปที่คลับ และก็โดนมาโกะจัง จัดการบอกอามาเนะซังเบ็ดเสร็จว่านางเอก เรียกหาตัวมาโกะจัง แล้วก็คุยได้ไม่เท่าไหร่ มาโกะจังก็หนีกลับบ้าน นางเอกก็นั่งงงๆ อยู่กับโต๊ะ นางเอกเลยนั่งอึ้งๆ มาม่าซังเห็นเข้าเลยชวนมานั่งดื่มกับอามาเนะซัง แล้วนางเอกก็ดื่มจนเมาหลับไป พอนางเอกตื่นเช้าขึ้นมาก็เจอภาพแบบนี้ค่ะ >//<

 

 

รูปนี้ กาแฟยามเช้า กรุณาอย่าเพิ่งจิ้นว่าเป็นอาฟเตอร์ใดๆ ทั้งสิ้นค่ะ ถึงอามาเนะซังเป็นสายรุกหนัก แต่ไม่ใช่มือไวขนาดนั้น >//< เพราะว่านางเอกเมาหลับไป อามาเนะซังแค่พามานอนที่ห้อง กับแค่ "เปลี่ยนเสื้อผ้าให้" ค่า (เราจิ้นกระเจิงกับตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้) แถมมีอาการคอมเมนท์ด้วยว่าหน้า นางเอกตอนหลับเหมือนนางฟ้า และพอนางเอกจะออกจากอพาร์ทเมนท์ของอามาเนะซัง เขาก็บอกว่าวันนี้อากาศหนาว แล้วก็ให้เสื้อสูทของตัวเองคลุมไหล่นางเอกมา  

 

วันที่ 6 เดือน 11 นางเอกออกมาจากห้องอามาเนะซังแล้ว ก็กลับไปห้อง และก็เจอเรย์จิทำเครื่องดื่มแก้เมาค้างให้ทาน (ซึ่งแค่รสชาติ ค่อนข้างทำให้ตาสว่างได้ ) แล้วก็แวะ ไปคุยกับมาม่าซัง เรื่องเมื่อคืน มาม่าซังก็ทักว่า อามาเนะทำอะไรกับนางเอกหรือเปล่า นางเอกก็บอกว่าไม่ได้มีอะไรกัน มาม่าซังก็ทักว่าแล้วสูทนั่นล่ะ นางเอกก็บอกว่าอามาเนะซังให้มาคลุม และจะเอาไปคืนให้อามาเนะซัง มาม่าซังก็บอกว่าแปลก แล้วก็เปลี่ยนเรื่องชวนนางเอกไปที่คลับกอร์เจียส นางเอกก็ไปแต่โดยดี (เมื่อคืนเพิ่งเมาค้างมา เองไม่ใช่หรือยะ นางเอกนี่คออ่อนแต่ รู้สึกชอบดื่มเหลือเกินแฮะ  )

 

วันที่ 12 เดือน 11 นางเอกนัดอามาเนะซังออกมาเลี้ยงตอบแทนเรื่องที่ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ที่นางเอกเมาจนหลับแล้ว อามาเนะซังพาไปค้างที่บ้าน อามาเนะซังก็ออกปากว่า นานๆจะได้ออกมาทานอาหารแบบนี้สักที นางเอกก็ทักว่า แล้วเวลาไปออกเที่ยวกับลูกค้าล่ะ อามาเนะซังก็ตอบว่า นั่นเป็นงาน แต่ออกมาเพราะว่าได้ออกมาแบบส่วนตัวแบบนี้ ไม่ได้ออกมานานแล้ว และยิ่ง คนชวนออกมาเป็นนางเอกเขาก็ดีใจ

 

วันที่ 15 เดือน 11 นางเอกไปคลับ และตอนจะกลับก็แวะมาบอกลา อามาเนะซัง แต่เห็นอามาเนะซังคุยธุระอยู่ แล้วพอเห็นนางเอกก็วางหู และหันมาทัก นางเอกก็บอกว่าจะกลับแล้ว และก็บอกอามาเนะซังว่า ถ้าเหนื่อยไม่ต้องฝืนยิ้มก็ได้

วันที่ 18 เดือน 11 นางเอกออกไปเดินซื้อของในเมือง ได้ยินเสียงแตรรถ พอหันไปก็เห็นอามาเนะซัง อยู่ในรถและก็ชวนนางเอกออกไปขับรถเล่น ข้างนอกเมือง นางเอกก็ตอบตกลง แล้วอามาเนะซังก็ขับรถพานางเอกไป เหมือนเป็นทุ่งนอกเมือง (ก็เห็นแต่ตนไม้กับภูเขาอ่ะ) แล้วอามาเนะจู่ๆก็ถามนางเอกว่า นางเอกเคยมีความลับบ้างไหม นางเอกก็คิดอยู่สักพักแล้วก็ตอบว่าไม่มี แต่อามาเนะตอบว่าตอบว่าเป็นธรรมดา ที่คนเราจะมีความลับอยู่บ้างอย่างสองอย่าง อย่างของเขาก็... พอพูดถึงค้างไว้ แล้วก็เปลี่ยนเรื่อง ชวนนางเอกไปกินน้ำชาที่ร้านที่รู้จัก 

 

วันที่ 27 เดือน 11 นางเอกมาที่โฮสคลับ แล้วก็เจอกับ ดาราใหญ่ ชื่อรุคาว่า ฮิบิกิ (ในเรื่องชีดังประมาณนางเอกค้างฟ้าเลยแหละ แต่ว่า เราอยากเรียกหล่อนแค่นางอิจฉาค่ะ เพราะบทหล่อน ประมาณนางร้ายละครหลังข่าวเลยแหละ) เล่นสายเรย์จิ หล่อนจะยังดูดีบ้าง แต่เล่นสายอามาเนะที่ต้องมาฟาดฟันกับหล่อนตรงๆแล้ว ประมาณว่า ฉันเกลียดยัยนี่เลยแหละ หล่อนจะมาที่คลับและจะเรียกหาอามาเนะซัง แต่ตอนนั้นอามาเนะซังไม่ว่างติดลูกค้าคนอื่นอยู่ หล่อนก็ประมาณว่า โมโหพาลโน่นพาลนี่ นางเอกนั่งอยู่โต๊ะใกล้ๆ ก็พาลมาว่านางเอกด้วย

 

(อีเวนท์นี้ขอสปอยล์ อีเวนท์ ริวซากิต่อนิดหน่อยค่ะ เพราะถือว่าเป็นเบื้องหลัง อีเวนท์นี้ที่พาดพิง อามาเนะซัง) แบบว่าหลังจากนางเอกโดนแขวะแถมโดนพาลอย่างไม่มีเหตุผล ริวซากิจะเป็นคนออกมารับรองเราวันนั้น แล้วก็ถามว่า ฮิบิกิซังว่าอะไรเราหรือเปล่า  เราก็ตอบว่าก็ว่านิดหน่อย ริวซากิก็เลยบอกว่ากะแล้ว เพราะว่าเห็นฮิบิกิซัง โมโหมาเหมือนปรกติแต่คราวนี้ เห็นอามาเนะซังเหมือนเกือบจะลงมือกับฮิบิกิซัง แต่ดีที่ริวซากิห้ามไว้ซะก่อนค่ะ   อามาเนะซัง น่ารักที่สุดเลย และเราก็จะได้รู้จากริวซากิด้วยค่ะว่า ฮิบิกิซัง จะเรียกหาแต่เฉพาะอามาเนะซังเท่านั้น ถึงแค่ตรงนี้มันฟ้องมากๆ ว่าคู่นี้ต้องมีซัมติ้งรอง กันแน่ๆ ล้านเปอร์เซนต์ แต่ว่าตอนเล่นรอบแรกเราไม่เจอริวซากิเลย ไม่เจออีเวนท์นี้ เลยตอนเจอเข้าไปช่วงท้ายเรื่องช๊อคไปพักนึงค่ะ แต่อามาเนะซังก็ยังดีนะที่ตอนนี้โกรธแทนเราน่ะ 

 

วันที่ 5 เดือน 12 ผลต่อเนื่องจากอีเวนท์ก่อน เราจะสงสัยเรื่องฮิบิกิซัง เลยไปถามอามาเนะซัง อามาเนะซังโยนลูกแบบเนียนค่ะ แบบว่าตอบว่าฮิบิกิซังก็แค่เป็นลูกค้าของเขาเท่านั้น แต่ถ้าจะถามรายละเอียดจากมาม่าซัง เพราะว่ามาม่าซังเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เก่าแก่ของฮิบิกิซัง เราเลยไปถามมาม่าซัง มาม่าซังก็ยอมรับว่าเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยประถมหรือมัธยมนี่แหละค่ะ  แต่เรื่องนี้ไม่ค่อยมีใครรู้ แล้วถามว่าเรารู้เรื่องนี้มาจากใคร เราก็ตอบว่า จากอามาเนะซัง มาม่าซังก็พูดๆเหมือนกับว่า สองคนนี้มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักอย่างแต่แบบกำกวม เพราะนางเอกก็ไม่เข้าใจ (ส่วนเรามึนๆ ศัพท์ค่ะ เห็นแต่พูดชื่ออามาเนะซัง กับฮิบิกิซัง ท่าทางน่าสงสัยแค่นั้น)

วันที่ 11 เดือน 12 จากรูปข้างบนอามาเนะซังเริ่มเปิดฉากรุก   นางเอกมาคลับและเรียกหาอามาเนะซังค่ะ แล้วก็คุยๆกัน แล้วก็บอกแหละว่าหน้าตานางเอกน่ะคล้ายๆคนที่เขาเคยรู้จัก พอนางเอกถามว่าเป็นคน สำคัญของอามาเนะซังหรือ อามาเนะซังก็ตอบว่าเป็นคนรักคนแรก แต่ตายไปนานแล้ว เขามาทำงานพิเศษเพื่อหาเงินไปมาแต่งงานกับเธอคนนั้น และบอกเธอคนนั้นไว้ว่า ถ้าเธอคนนั้นอายุ 16 เมื่อไหร่แต่งงานกันเถอะ โดยไม่รู้เลยว่าเธอคนนั้นป่วยหนัก และตอนที่เธอคนนั้นป่วยตาย เขาก็ยังทำงานพิเศษอยู่แล้วมารู้ทีหลัง นางเอกก็เลยขอโทษที่ทำให้นึกถึงเรื่องไม่ดี อามาเนะซังก็ตอบว่ามันเป็นเรื่องนานแล้ว และนางเอกก็ถามอามาเนะซังว่า เพราะนางเอก หน้าตาคล้ายเธอ คนนั้นใช่ไหมถึงได้ทำดีกับเรา เขาก็ตอบว่า ไม่ใช่แต่เป็นเพราะ นางเอกเป็นคนน่ารัก อยู่ด้วยแล้วรู้สึกดี เลยทำให้เขานึกถึงคนรักเก่าของเขาต่างหาก (ยอมรับว่าเป็นคำตอบที่ฉลาด มากเลยค่ะ สามารถละลายความแคลงใจของสาวได้ภายในประโยคเดียว) และก็เริ่มรุกนางเอก แถมบอกว่าขอจูบได้ไหม    นางเอกก็บอกว่าตรงนี้มีคนเยอะแยะ อามาเนะซังก็เลยบอกว่า ไม่มีใครมองหรอก ถ้าแบบนั้นคงจูบได้สิ แล้วก็มีการบอกแถมด้วยค่ะว่า ปรกติโฮสไม่ทำแบบนี้กับ ลูกค้าทุกคนหรอกนะ

 

วันที่ 12 เดือน 12 นางเอกจะมาที่กอร์เจียส แต่ว่าคราวนี้ อามาเนะซังถูกเรียกหาไปแล้ว และแขกก็คือ ฮิบิกิซัง   เราเลยนั่งดื่มคนเดียวก่อน และเราก็ได้ยินแขกโต๊ะข้างๆเมาท์กันแหละว่าสองคนนี่ ต้องมีอะไรกันอยู่แน่ะ เราก็เลยฟังๆไว้ (ต่อจากอีเวนท์นี้ แล้วความจริงจะมีอีเวนท์ของเรย์จิค่ะ ที่ เราไปเล่าเรื่องที่เรา ได้ยินในอีเวนท์นี้ให้เรย์จิฟัง เรย์จิก็นิ่งอึ้ง ท่าทางโมโหๆ แล้วก็ขอตัวออกจาก ห้องนางเอกไป บอกว่าไม่กินข้าวแล้ว )

 

 

วันที่ 14 เดือน 12 อีเวนท์ลูกโซ่จากอีเวนท์ อามาเนะซัง และอีเวนท์เรย์จิ ผลก็คือนางเอกมาที่คลับ ก็เห็นทั้ง เรย์จิและอามาเนะซังทะเลาะกันยกใหญ่ เรื่องตัวอิจฉาค่ะ เรย์จิบอกว่า "เขาไม่แคร์หรอกว่า ยัยนั่น (เรย์จิเรียกฮิบิกิซังแบบนี้จริงๆนะ) จะไปทำอะไรกับใครที่ไหน แต่ทำไมอีกฝ่ายต้องเป็น อามาเนะซังด้วย" อามาเนะก็เลยบอกว่า "เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรย์จิสักหน่อย และอีกอย่างตัวเองก็บอกเองนี่ว่า จะไปทำอะไรกับใครที่ไหนก็ไม่สน แล้วอีกฝ่ายนั่นเป็นเขาไม่ได้หรือไง" เรย์จิก็ทำท่าทางเหมือนจะ ลงมือกับอามาเนะซังค่ะ แต่ก่อนที่เรื่องจะเลวร้ายไปมากกว่านี้ ก็มีวีรสตรีขี่ม้าขาวออกมาห้ามทัพค่า   มาม่าซังเข้ามาห้ามทั้งคู่ และก็บอกว่าทั้งคู่ก็เป็นโปรกันไม่ใช่หรือ ดูสิแขกในร้านตกใจ กันใหญ่แล้ว อามาเนะซังเริ่ม รู้สึกตัวก็ปรับท่าทางทันที และก็เรียกให้เรย์จิออกไปรับแขกด้วย แต่เรย์จิยังมีท่าทีฮึดฮัดอยู่ มาม่าซังเลยถามว่าจะมาพาลมาม่าซังด้วยหรือไง เรย์จิเลยเงียบไปและ ก็ออกไปรับแขก 

 

วันที่ 20 เดือน 12 อีเวนท์ลูกโซ่ต่อจากวันที่ 12 และ วันที่ 14 นางเอกจะมาที่คลับและเรียกหา อามาเนะซัง พอเจออามาเนะซังเราก็จะถามถึงเรื่องที่ทะเลาะกับเรย์จิ อามาเนะซัง ก็บอกว่า "เรื่องนั้นหรือ ไม่ได้มีอะไรมากหรอก" (ไม่มีอะไรมากนี่ ร้อยไม่เชื่อพันไม่เชื่อค่ะ) และก็เปลี่ยนเรื่อง ชวนนางเอกไปดื่มที่อพาร์ทเมนท์ของอามาเนะซังค่ะ พอไปที่ห้องของอามาเนะซัง อามาเนะซังก็บอกว่า เรื่องของเขากับฮิบิกิซัง เป็นแค่ลูกค้ากับโฮสธรรมดาเท่านั้น คิดดูว่า คนธรรมดาอย่างเขา ดาราใหญ่ขนาดนั้นจะมามีอะไรด้วยได้ยังไง นางเอกก็ตอบว่าเข้าใจแล้ว  (แต่คนเล่นบ่นที่หน้าจอ ขนาดไม่มีอะไรด้วยนะคะ อามาเนะซัง ชีน่ะเรียกหาแต่"คุณ" เท่านั้นนะ แล้วจะให้เชื่อได้ไงเล่า) แล้วก็เปลี่ยนเรื่องอีกครั้งว่า อย่างเขากับนางเอกน่ะ ก็ไม่รู้คนจะลือกันยังไง พอนางเอกเขิน ก็บอกว่า แต่ตัวเขาไม่แคร์นะถ้า จะเป็นข่าวลือกับเซริกะจังน่ะ และก็บอกว่าแล้วคืนนี้จะค้างที่นี่ไหม พอเห็นนางเอกทำท่าอึ้งๆ อามาเนะซังก็บอกว่า แล้วนางเอกตามมาที่ห้องเขานี่ไม่คิดจะทำอะไรบ้างเลยเหรอ นางเอกก็ร้องอ๊ะ แบบเริ่มคิดได้ อามาเนะซัง ก็ห้วเราะและก็บอกว่านางเอกน่ารักดี (ท่าอามาเนะซังตอนบอกว่าแล้วที่ตามเขามา ที่ห้องนี่ไม่ิคิดจะทำอะไรนี่ ท่าเขินๆอามาเนะซังเห็นแล้วหัวใจจะละลายค่ะ แพ้ท่าอามาเนะซังท่านี้จริงๆนะ)  

วันที่ 23 เดือน 12 เป็นอีเวนท์ อามาเนะซังนั่งดื่มกับฮิบิกิซังค่ะ แล้วฮิบิกิซังก็บอกว่า เมื่อกี้นี้ตอนอามาเนะซังไม่อยู่ เธอเรียกหาเรย์จิ และก็บ่นบอกว่าเรย์จิหน้างอสนิท (นั่นยังดีนะ เพราะพอตอนชีเล่าเรื่องนี้ เรานึกถึงอีเวนท์เรย์จิที่ ตอนหล่อนเอาเงินมาฟาดต่อหน้านางเอก ที่นางเอกเลือกเรย์จิเป็นโฮสท์ประจำตัวแล้ว และเรย์จิโกรธจนปัดเงินทิ้งไปหมดน่ะ) อามาเนะซังก็รับคำเรียบๆ บอกว่าจะเอาไปบอกเรย์จิให้ และบอกฮิบิกิซังว่า เขาคิดว่าเรย์จิ ็พอจะรู้ว่าฮิบิกิซัง หวังดี(?)  กับตัวเอง แต่แค่ไม่แสดงความรู้สึกออกมาตรงๆเท่านั้น ฮิบิกิซัง ก็ยังบ่นๆว่าไม่อยากจะเชื่อเลยคนอย่างเธออุตส่าห์เรียกหาแท้ๆ ก็เพราะว่าปรกติเธอจะเรียกหา เฉพาะอามาเนะซังล่ะนะ แต่ว่าแหละ เล่นเนื้อเรื่องเรย์จิก็จะรู้ดีว่าทำไมเธอถึงเรียกหาเรย์จิด้วยน่ะ

 

วันที่ 24 เดือน 12 วันตัดสินเลือกใครเป็นโฮสท์ประจำตัว แน่นอน เล่นเนื้อเรื่องอามาเนะซัง แล้วท่านจะเลือกคนอื่นไปได้อย่างไรกัน >///< เราจะเลือกอามาเนะซังแล้วเราจะเห็นค่ะว่า มาม่าซังและก็ฮิบิกิซังก็เลือกอามาเนะซังเป็นโฮสท์ประจำตัวด้วย แต่ว่า.... อามาเนะซังก็เอาแหวนกุหลาบมามอบให้นางเอกค่ะ   บอกว่าตั้งแต่นี้ต่อไป เราเป็น First Roze (สะกดแบบนี้หรือเปล่าไม่แน่ใจค่ะ มันใช้คาตาคานะตลอดนี่ เลยไม่รู้ว่าตัวภาษาอังกฤษ จริงๆเป็นไง) ของเขาแล้วและก็บอกว่าจากนี้ไปก็ฝากตัวด้วยก็แล้วกัน จริงๆไม่มีอีเวนท์นี้ ในลิสท์อัเวนท์ของอามาเนะซังหรอกค่ะ มันเป็นอีเวนท์รวมน่ะ เปลี่ยนไปตามที่เราเลือกเล่น

 

หลังจากนี้ไป หลังจากเราไปหาอามาเนะซังที่คลับ นอกจากเราจะไปเที่ยวก่อนเข้าคลับ กับอามาเนะ ซังแล้ว เรายังต่ออาฟเตอร์หลังเลิกงานด้วยได้ค่ะ   ที่เราขำที่สุดคืออีเวนท์ห้ามคนทะเลาะกันค่ะ แบบว่า แล้วแต่คนนะ อย่างเรียวน่ะ แบบว่าชี้ให้ดูตำรวจ มาโกะจัง เมินค่ะ ไม่ใช่เรื่องตัวเองนี่นา แต่อามาเนะซังโทรเรียกตำรวจแล้วก็ หันไปถามนางเอกว่าวันนี้จะไปดื่มต่อที่ไหนแบบ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่แบ๊คกราวด์เป็นเสียงคนจะตีกันตายอยู่ตรงใกล้ๆ แท้ๆ  และที่น่ารักอีกอีเวนท์คือนางเอกล้มส้นสูงหัก แล้วนางเอกบอกอามาเนะซังว่าไปเป็นไร เลยโดนอามาเนะซังดุใส่ (ท่าโมโหจริงๆนะ) แล้วบอกว่าบอกว่าไม่เป็นไรได้ไง ตรงที่ล้มน่ะเปลี่ยนเป็นสีเขียวซะขนาดนี้ แค่ไปโรงพยาบาลสักหน่อย ก็ไม่เสียหาย แล้วก็ร้องเรียกแท็กซี่ พานางเอกไปโรงพยาบาล (แอบคิด นี่ถ้าไปโรงพยาบาลบ้านเราเพราะหกล้ม เนี่ยจะโดนนางพยาบาลแขวะไหมว่า เวอร์  =_=")

วันที่ 28 เดือน 12 วันสุดยอด >///< ไม่ออกนอกหน้าเลยเรา เป็นอาฟเตอร์ครั้งแรก ของนางเอกกับอามาเนะซังอีเวนท์อะไร มองรูปข้างบนไว้ค่ะ (ซับเลือดๆ) ตามท้องเรื่อง (กรุณาลืมๆ อาฟเตอร์ที่เราไปหาอามาเนะซังช่วงวันที่ 25-27 ที่ผ่านมาค่ะแล้วจะได้อารมณ์ยิ่งขึ้น) นางเอกออกมารออามาเนะซังข้างนอกก่อน แล้วพออามาเนะซัง เดินออกมา ก็ทักนางเอกว่าขอโทษที่ทำให้รอ หนาวหรือเปล่า นางเอกก็เขินๆ และก็บอกแบบอุบอิบ ว่านี่เป็น อาฟเตอร์ที่เขาพูดถึงกันหรือเปล่า อามาเนะซังก็หัวเราะและก็ถาม ว่านางเอกจะไปไหน นางเอกก็บอกว่าให้อามาเนะซังเป็นคนคิดดีกว่า อามาเนะซังก็พูดแบบเขินๆ นิดหน่อยว่า ถ้างั้นเราไปหาที่ต่อจากตอนนั้นกันเถอะ   นางเอกก็ถามแบบตกใจๆว่า วันที่ ไปดื่มที่ห้องของอามาเนะซังวันนั้นหรือ แล้วก็ก้มหน้าเขินๆ แล้วก็เงียบกันไปทั้งคู่พักนึง แล้วอามาเนะซังก็บอกว่าถ้านางเอกลำบากใจก็ไม่เป็นไร แต่ว่าพอนางเอกเห็นอามาเนะซังพูดแบบนั้น ก็เลยบอกขัดทันทีว่า ไป อามาเนะซังก็เลยพาไปโรงแรมค่ะ นางเอกก็มีพูดนิดหน่อยแหละ ว่าแบบนี้ท่าจะแพง อามาเนะซังก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอกเขาเป็นคนจ่ายเอง และก็.... ตามภาพฮะ  และเขาก็บอกว่าที่สำคัญนี่เป็นความต้องการของเขาเอง และก็ถามนางเอกว่ากลัวไหม นางเอกก็ตอบว่าเพราะเป็นอามาเนะซัง ถึงไม่กลัว อามาเนะซังก็บอกว่านางเอกน่ะน่าีรักค่ะ แล้วก็ ถึงเวลาเซ็นเซอร์ค่ะ จิ้นต่อกันเองนะค้า   ถ้าเป็นบนพีซี อาจมีฉากต่อ แต่นี่เป็นเครื่องเพลย์ดังนั้นอด

วันที่ 31 เดือน 12 วันสิ้นปีพอดี อามาเนะซังพานางเอกไปทานข้าวเย็น ก็คุยกันว่าร้านนี้อร่อยดี แล้วนางเอกก็บอกแบบน้อยใจนิดๆ ว่าคงเคยไปกับผู้หญิงหลายคนแล้วสิ อามาเนะซังก็อึ้งๆ และก็ตอบว่า มันช่วยไม่ได้เป็นงานของเขา นางเอกก็เงียบๆ อามาเนะซังก็บอกว่า "เซริกะจังเสื้อคลุมหลุดน่ะ" และก็ขยับเข้ามาใกล้และจัดเสื้อคลุมให้นางเอก แล้วก็กระซิบข้างหูเบาๆว่า "หน้างอแบบนี้ไม่สมกับเป็นเซริกะจังเลย ยิ้มหน่อยสิครับ" พอนางเอกยิ้ม ก็ชมว่า "ยิ้มแบบนี้สิถึงสมกับเป็นเซริกะจัง เซริกะจังตอนยิ้มมีเสน่ห์ที่สุด"   พระเจ้าขา ใคร้ ใคร ใครให้ผู้ชายคนนี้ปากหวานได้ขนาดนี้หา  บอกทีเหอะ  แล้วก็ถามนางเอกต่อว่า ปีใหม่ จะไปไหนหรือเปล่า พอนางเอกถามว่าไปค้างที่ห้องอามาเนะซังได้ไหม อามาเนะซังก็อึ้งๆ และก็บอกว่ามีหลายเรื่องที่ทำให้ไม่สะดวก และก็ชวนนางเอกไปไหว้พระปีใหม่แทน

 

วันที่ 5 เดือน 1 ยังเป็นช่วงคลับปิดช่วงปีใหม่อยู่ คลับเปิดวันที่ 7 น่อ นางเอกก็ออกมาซื้อของกับ อามาเนะซัง ในเมือง พอกำลังคุยอยู่ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาทัก อิตเซย์จัง มาทำอะไรที่นี่ร้านปิดอยู่นี่ อามาเนะซังก็บอกว่า มาซื้อของ แล้วผู้หญิงคนนั้น ก็เหล่มามองนางเอกแล้วก็ุถามว่ามาซื้อของกับเด็ก คนนี้ หรือ อามาเนะซังก็ตอบไปว่าใช่ ผู้หญิงคนนั้นก็ทำท่าเมินๆ และก็จุ๊บตรงแก้มอามาเนะซัง (คือตอนลา นางเอกคิดในใจว่า อ๊ะจูบตรงแก้มด้วยน่ะค่ะ) นางเอกก็เริ่มเจื่อนๆนิดๆ อามาเนะซังก็บอกขอโทษนั่นเป็นลูกค้าเก่าแก่ ยังไม่ทันที่นางเอกจะตอบยกโทษให้ หรือว่าอะไร ก็มีเสียงทักอามาเนะซังอีกรอบ! ขำนางเอก ตอนที่ได้ยินอามาเนะซังทักว่า ซูซี่ซัง แล้วนางเอกคิดในใจว่า ไม่เห็นเหมือนคนต่างชาติตรงไหนเลย -- อารมณ์นี้ เข้าใจเลย ตั้งกะได้ยินชื่อซูซี่น่ะ) และผู้หญิงคนนั้นก็โวยวายกับอามาเนะว่า วันคริสมาสท์หล่อนไม่ว่าง อามาเนะซังคงไม่ยกแหวนให้ใครไปหรอกนะ อามาเนะก็ตอบเรียบๆว่า ยกให้ไปแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็ถามใหญ่ว่า ยัยหมูที่ไหน (ตรงนี้นางเอกเริ่มเดือด แต่ยังไม่พูด) อามาเนะก็ตอบแบบแข็งๆ ว่า เรื่องนี้เป็นความลับ และบอกว่าเรื่องลูกค้าจะเลือกใครเป็นโฮสท์ประจำตัว เป็นสิทธิ์ของลูกค้า แต่ว่าสิทธิ์ในการให้แหวนกับใครน่ะเป็นของ โฮสท์ให้เคารพการตัดสินใจของเขา ด้วย ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่าถ้างั้นจะไม่ไปที่คลับแล้ว แต่พออามาเนะซังบอกว่า น่าเสียดายจังยังมีโฮสท์ที่ยังไม่ได้ให้แหวนใครอยู่อีก ก็เปลี่ยนท่าทีทันที แล้วก็บอกว่าเจอกันที่ร้าน พอยัยซูซี่จากไป อามาเนะซังก็มาขอโทษนางเอกอีกยกใหญ่ บอกว่าเลือกที่ผิด ทำให้เจอคนรู้จักเยอะมาก นางเอกก็บอกว่าเข้าใจ แต่แค่พอพูดจบ ก็มีรายที่สามค่ะ   แถมงานนี้เป็นผู้หญิงท่าทางจริงจัง มากและก็บอกว่าหล่อนหาตัวอามาเนะซังอยู่พอดี อามาเนะซังก็บอกว่า ทำไมมาที่นี่ได้ ผู้หญิงคนนี้ก็ตอบว่า ฮิบิกิซังให้มาหา     แล้วอามาเนะซังก็บอกกับผู้หญิงคนที่สาม ว่าถ้างั้นเปลี่ยนที่คุยกันเถอะ แล้ว ก็หันมาบอกนางเอกว่าให้ไปรอที่คลับของมาม่าซัง ก็หายไปด้วยกันสองคนพักใหญ่ๆ แล้วอามาเนะซังก็กระวีกระวาด เปิดประตูคลับมาม่าซังเข้ามาแล้วก็ขอโทษขอโพยนางเอกอีกยกใหญ่ (ซึ่งบอกตามตรงเป็นเรา กลับบ้านไปแล้วค่ะ เซ็งสุดขีดเลยแหละ แต่พอเห็นอามาเนะซังรีบเข้ามานั่น เริ่มใจอ่อนแฮะ ทำไมใจอ่อนง่ายอะไรแบบนี้   -- เริ่มอินค่ะ) และก็ชวนนางเอก ไปทะเลเงียบๆกันสองต่อสอง พอมาม่าซังถามว่าจะดื่มอะไรไหม อามาเนะซังก็บอกว่าไม่ แล้วก็พานางเอกออกจากร้านไป เลย พอมาถึงที่ทะเลก็ถามว่านางเอกหนาวไหม (โหมดมุกคลาสสิคค่ะ  ) นางเอกก็ตอบว่าหนาว อามาเนะซังเลยดึงตัวนางเอกมาใกล้ๆ และก็พูดว่าคราวนี้ก็ไม่มีใครมาขัดคอแล้วก็ตามรูปค่า    และก็บอกว่า ไม่ว่ายังไงก็ขอให้นางเอกเชื่อเขาเรื่องหนึ่ง คือ ตอนนี้เขามองเพียงแค่นางเอกคนเดียวเท่านั้น

 

วันที่ 12 เดือน 1 นางเอกไปคลับตามปรกติ แต่เจอฮิโรชิที่หน้าร้าน ก็เลยถูกขอร้องแกมบังคับ ให้พาเข้าไปด้วย พอเข้าไป อามาเนะซังก็ทักว่า กำลังรออยู่เลยเซริกะจัง แต่พอหันไปเห็นฮิโรชิก็เงียบๆและก็หันไปคุยกับนางเอกต่อ ไม่สนใจฮิโรชิเลย ฮิโรชิก็บอกว่าอามาเนะซังใจร้าย อามาเนะซัง ก็เลยหันมามองฮิโรชิแล้วก็บอกว่า นี่คนติดตามเจ้าหญิงหรือ ฮิโรชิก็งอน และพอนั่งดื่มกัน พอฮิโรชิยกแก้วขึ้นมาแล้วพูดว่า ดื่มก็เจอ อามาเนะเบรคว่า ฮิโรชิไม่เกี่ยว ฮิโรชิเลยงอนใหญ่ แต่พออามาเนะลุกไป ฮิโรชิก็หายงอนแล้วมาพูดกับนางเอกว่า อามาเนะเองก็เนื้อหอมมาก แต่เขาจะคอยเชียร์นางเอกเอง แล้วก็บอกวันเกิดของอามาเนะซังให้รู้ (อีเวนท์นี้ขำฮิโรชิ)

 

วันที่ 16 เดือน 1 นางเอกออกเืีืที่ยวกับอามาเนะซังหลังเลิกงาน พอเจอกับอามาเนะซังตรงที่นัด อามาเนะซังก็ทักนางเอกว่าทั้งๆที่งานยุ่งแบบนี้ และยังออกเที่ยวด้วยแบบนี้จะเป็นภาระกับนางเอกไหม นางเอกก็บอกเปล่าเลย และก็อุบอิบต่ออีกอย่างว่า ก็ถ้าไม่ได้เป็นลูกค้ากับโฮสต์ก็จะไม่ได้เจอกับ อามาเนะซัง อามาเนะซังก็ร้องเอ๊ะ นางเอกก็บอกไม่มีอะไร  อามาเนะซังก็บอกว่า หน้านางเอกฟ้องหมดแหละว่านางเอกคิดอะไร เขานี่เป็นผู้ชายใช้ไม่ได้เลยที่ทำให้ First Roze คนสำคัญมีสีหน้าแบบนี้ นางเอกก็บอกว่า ไม่จริงเลย ตัวนางเอกแค่ได้อยู่กับอามาเนะซังก็พอ และก็อุบอิบต่อแหละว่า ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบไหนก็ตาม อามาเนะซังเห็นนางเอกยังมีสีหน้า ไม่ดีขึ้น ก็เลยบอกว่าวันนี้โดดงานดีกว่า  นางเอกก็ตกใจ อามาเนะซังก็บอกย้ำว่าวันนี้เขาจะโดดงาน เพราะวันนี้เขาจะอยู่กับนางเอกทั้งวัน   นางเอกก็บอกว่าอย่าเลยเพราะอามาเนะซัง เป็นผู้จัดการคลัีบนะ ถ้าขาดไปทุกคนจะเดือดร้อน อามาเนะซังก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอกวันเดียวเอง นางเอกก็บอกว่าถ้างั้นก็อยากอยู่กับอามาเนะซังถึงเช้าเลย อามาเนะซังก็ถามว่าจะดีเหรอ นางเอกก็บอกว่า คงไม่ได้สิ เพราะว่านางเอกขอมากเกินไป แต่อามาเนะซังก็บอกว่า เขาตกลง แต่ว่าแบบนี้มันจะดีกับนางเอกแน่หรือ นางเอกก็บอกว่า ตัวเองต้องการแบบนี้ แล้วอามาเนะซังก็พา นางเอกไปที่โรงแรมที่เคยไป และก็ถามย้ำกับนางเอกว่าดีแน่หรืออีกครั้ง นางเอกก็ยังตอบคำเดิม และก็ จิ้นต่อเองค่ะ เพราะเวนท์นี้ไม่มีซีจี  

 

วันที่ 17 เดือน 1 วันนี้นางเอกไม่ได้ไปโฮสคลับ แต่มานั่งดื่มที่ คลับของมาม่าซังแทน (เล่าๆไป เราชักเริ่้มเมาแทนค่ะ เพราะรู้สึกนางเอกไปดื่มหลายเวนท์หลือเกินน่ะ) มาม่าซังก็บอกว่า หน้านางเอกเนี่ยดูเป็นผู้หญิงเต็มตัวเลย นางเอกก็ร้องเอ๊ะ มาม่าซังก็เลยอธิบายว่าก็หน้าของผู้หญิง ที่กำลังมีความรักไงล่ะ พอได้ยินคำว่าความรัก ฮิโรชิก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ เสนอตัวให้คำปรึกษากับนางเอกทันที จนมาม่าซังยังทักว่า ฮิโรชิมาจากไหนน่ะ ฮิโรชิก็บอกว่าเขาเป็นคนเชียร์นางเอกอยู่ตลอดนะ และก็หันไปถามนางเอกว่า ตกลงไปถึงไหนแล้วล่ะเซริกะจัง มีอะไรกันแล้วใช่ไหม นางเอกก็ตอบแบบว่าๆไป ว่า อย่าถามอะไรตรงๆแบบนี้ได้ไหม (แต่ก็ไม่ได้ตอบปฏิเสธล่ะนะ) ริโอะ (โฮสเทสที่หน้าอกเบิ้มๆ แต่งหน้าจัดๆ ที่เจอในเนื้อเรื่อง ริวซากิ ที่ตบหน้านางเอกน่ะค่ะ) เดินผ่านโต๊ะนางเอกมาพอดี ก็เตือนนางเอกว่า อย่าจริงจังนะ เพราะว่าอย่าลืมว่าอีกฝ่ายเป็นโฮส ไอ้ที่ทำดีด้วยน่ะ งานทั้งนั้น มาม่าซังก็บอกว่ามันไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะแต่ส่วนใหญ่น่ะใช่ ฮิโรชิก็บอกว่า แหมพวกสองคนนี่ พูดอะไรก็ไม่รู้และก็บอกว่าไม่ว่ายังไงเขาก็เชียร์เซริกะจังนะ

 

รีวิว  Clock Zero ~Shuuen no Ichibyou~

แรกเริ่มเดิมทีเกมส์นี้เป็นม้านอกสายตาเราค่ะ  ไม่ได้ตั้งใจจะเล่นเลยย  แต่ Pandora ที่เราสั่งแผ่นแท้ไป มันยังมาไม่ถึงมือ  เราก็เลย หาอะไรเล่น ให้หายอยากไปก่อน  แต่เอาเข้าจริงๆ  เล่นแล้ว เราชอบเนื้อเรื่องมากกว่า Pandora ด้วยซ้ำ  ส่วน Pandora อยากได้ขนาดสั่งแผ่นแท้มา แต่พอได้มาเช้ยยยยย เฉย แหละค่ะ เนื้อเรื่องก็โอเคอยู่ แต่เจอหักมุมเข้าไปแล้วอึ้ง  แถมเนื้อเรื่องก็สั้นมากกกกกกกกก  ชนิดรอบแรกสามารถจบได้ใน 3 ชั่วโมง =_=" มันสั้นเกินไปค่ะ

เข้าเรื่องๆ ตัวนางเอกเกมส์นี้แหวกแนวเกมส์จีบหนุ่มทั่วไปค่ะ  เพราะ นางเอกอยู่แค่ชั้น ป. 6  เหอๆ   นี่แหละประเด็นหลัก ที่ทำให้เราไม่สนใจเกมส์นี้เอาจริงๆ จังๆ  แค่มัธยมปลาย ก็ห่าง กับตัวเราจริงจะแย่แล้ว นี่ประถม =_=” และแน่นอน หนุ่มๆ ก็เด็กประถม  เหอๆ  (พรากผู้เยาว์ชัดๆ)  เป็นอะไรที่ทำเอาเราแป้กอย่างแรง  แต่เพราะความอยากหาอะไรมาเล่นก่อนเกมส์ที่ตัวเองตั้งใจเล่นจะมา ก็เลยต้องจับเกมส์นี้มาเล่นค่ะ แต่พอเล่นแล้ว เนื้อเรื่อง ภาพ และนักพากย์ลงตัวมากกกกกกกก  อินค่ะ เล่นแล้วอยากจะเก็บให้ครบ 100 % เลยล่ะค่ะ (แต่เกมส์หลัก เล่นจบแค่ตัวละครที่อยากเล่นแล้วก็เก็บเข้าชั้นค่ะ เหอๆ)

ตัวละคร

ตัวนางเอกค่ะ  Kurou Nadeshiko  (เปลี่ยนชื่อได้)  เป็นคุณหนูเลยล่ะค่ะ   แต่เป็นเด็กที่เป็นผู้ใหญ่เกินตัว เพราะว่าต้องอยู่คนเดียวบ่อยๆ  (เพราะพ่อเป็นประธานบริษัทใหญ่ ก็เลยยุ่งและทำงานตลอด)  มีเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กคือ ริอิจิโร่  ปรกติเป็นคนไม่ชอบคบหากับใคร เพราะคนที่ ดูเป็นคนนิ่งๆเฉยๆ  แต่เพราะความร่าเริงและความจริงใจของ  ทาคาโตะ นักเรียนเข้าใหม่ ทำให้เธอสนิทกับเขาด้วยอีกคน

พระเอกหลักค่ะ  Kaidou Takato  cv  Namikawa daisuke ปรกติ โอโตเมท ไม่ค่อยแสดงให้ชัดว่าพระเอกหลักคนไหน แต่ว่าธีมของเรื่องมันชัดอ่ะนะคะ  เลยบอกได้ว่า ใครพระเอกหลักของเกมส์   เขาเป็นลูกชายคนเดียวของกลุ่มบริษัท ไคโด ฐานะรวยไม่แพ้ ตระกูลนางเอก แถมอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ  เป็นเด็กอัจฉริยะ  หัวดี  นิสัยดี ร่าเริงแจ่มใส มีความเป็นผู้นำสูง  อ่อนโยน เป็นที่รักของเพื่อนๆทุกคน  เรียกว่าสมบูรณ์แบบทุกอย่างค่ะ

  

พระรอง Kanou Riichirou cv Maeno Tomoaki   เพื่อนสมัยเด็กของ นางเอก เพราะครอบครัวของทั้งคู่สนิทกัน ก็เลยอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก  นิสัย เหมือนนางเอกเปี๊ยบ คือเป็นพวกเงียบๆ  ไม่สุงสิงกับใคร  แถมเป็นพวก ซึนดาเระ ปากไม่ตรงกับใจอีกต่างหาก นอกจากนางเอกแล้ว  เขาไม่มีเพื่อนคนไหนอีกเลย  แต่เพราะนิสัยเหมือนกัน ก็เลยกลายเป็นทะเลาะกันบ่อยๆ  ตอนหลัง หลังจากที่ได้รู้จักกับ ทาคาโตะ เขาก็สนิทกับ ทาคาโตะด้วยอีกคน  เราจำเสียงมาเอโนะซังสลับกับ โทริอุมิซัง ง่ายๆประจำค่ะ  ทั้งๆที่โทริอากิซังก็พากย์ มาโดกะ แท้ๆ อย่าง ชูยะ ใน Nise no chigiri เราก็จำเป็นโทริอุมิซังค่ะ เหอๆ  จนมาค้นวิกิ กับฟังจากเกมส์อีกรอบ ถึงมารู้ตัวว่าตัวเองจำผิดแหละค่ะ งานพากย์อื่นๆของมาเอโนะซังที่ตัวเราจำได้ ก็ จิซาโตะ จากวิตามิน Z ค่ะ และใน Ishin Renka Ryoma kaiden ก็ได้พากย์เป็น ฮิจิคาตะซังด้วยค่า โน้ตไว้เพราะตรงได้พากย์เป็นฮิจิคาตะซังเนี่ยแหละ หุๆ

Hanabusa Madoka  cv Toriumi Kousuke ลูกชายคนรอง ของ ธุรกิจเกี่ยวกับภัตตาคารและอาหาร Hanabusa   อยู่ ป.5 อายุอ่อนกว่านางเอก 1 ปี  เขาเป็นเด็กที่นอกจากพี่ชายแล้ว เขาไม่สนใจใครเลย (เน้นว่า ไม่สนใจเลยจริงๆ )  พี่ชายว่ายังไง ก็ว่าตามพี่ชายตลอด ฟังเสียง โทริอุมิซัง สำหรับเราแล้ว ปะยี่ห้อไซโต้ซังไปเลยค่ะ 555 จนกลายเป็นพอเห็นคาร์แรคเตอร์แนวนี้ไปแล้วหูเราจะพาลเป็น โทริอุมิซังไปซะแล้ว แต่คาร์แรคเตอร์ของมาโดกะเนี่ยไม่เหมือน ไซโต้ซังค่ะ คนละแนวเลย แต่โทริอุมิซังก็พากย์ได้ดีค่ะ  น่าโฮกมาก ชอบค่า

Saionji Toranosuke cv Sukiyama Noriaki ลูกชายจากตระกูลเก่าแก่ แต่หน้าตา ปะยี่ห้อ เด็กมีปัญหาร้อยเปอร์เซ็นต์ (แต่ก็อย่างว่า คาร์แรคเตอร์ ทั้งหมด มีใครไม่มีปัญหา นอกจาก ทาคาโตะ ที่เลิศเกินเหตุ)  ชอบก่อเรื่องทะเลาวิวาท เป็นประจำ  แถมยังขาดเรียนบ่อยๆ

 

Tokita Shuuya CV Ishida Akira ลูกชายอดีตดาราสาวชื่อดัง  หน้าตาดี  เลยรับจ๊อบเป็นนายแบบด้วย  หน้าตาดี แต่นิสัยแปลกๆ  ชอบเหม่ออยู่บ่อยๆ  จำชื่อเพื่อนก็ไม่ได้  ชอบก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออยู่คนเดียว  ปรกติเราก็ใจอ่อนกับคาร์แรคเตอร์แนวนี้นะคะ  และพอยิ่งเห็น ว่า ใครพากย์นี่ กรี๊ดค่ะ  โฮะๆ  ถึงจะเป็นเด็กก็ตามทีเถิด  โฮะๆ

Kaga Akira  CV Namikawa daisuke อาจารย์ประจำชั้น ของนางเอก ทาคาโตะ และ ริอิจิโร่ค่ะ  เป็นอาจารย์ใจดี  เป็นที่รักของนักเรียนทุกคน  และที่สำคัญ เขาคือกุญแจสำคัญของ เกมส์นี้ค่ะ

  

 เนื่องจากนางเอก เรียนอยู่โรงเรียนคุณหนูล่ะนะคะ  ตัวละครแต่ละตัวก็เลยเป็นคุณหนูคุณชายกันไปหมด  แต่ว่าไม่เป็นไรค่ะ เนื้อเรื่องหลักไม่ค่อยเกียวกับเรื่องนี้เท่าไหร่ เราแค่ออกตัว จากโปรไฟล์ คาร์แรคเตอร์แต่ละคนเท่านั้นค่ะ  

Hanabusa Nakaba พี่ชายของมาโดกะคุงค่ะ อยู่ป. 6 เหมือนนางเอก แต่เรียนกันคนละห้อง เป็นพวกร่าเริงเกินเหตุจนเรียกได้ว่าไม่รู้จักกาละเทศะ  ยิ่งได้น้องชายเป็นแบ๊คให้ตลอดยิ่งไปกันใหญ่ ความสามารถพิเศษคือทำอาหารเก่งมาก  (ไม่มีรูปซีจีค่ะ จีบไม่ได้ แถมเราก็ขี้เกียจไปตัดจากหน้าแนะนำตัวละคร เลยขอข้ามละกัน )

นอกจากนี้ก็มีตัวละครที่นางเอกจะได้เจอในโลกในอนาคตค่ะ

The wonderer หมอนี่ตอนนางเอกเจอครั้งแรกในความฝันก็ทำท่าว่าคุ้นเคยกับนางเอกมาก่อน cv Maeno Tomoaki   (เห็นคนพากย์กับรูปคงไม่ต้องเดาแล้วล่ะค่ะว่าใคร ฟ้องมากกกกกกกก)

The traitor cv Sukiyama Noriaki คนนี้ก็เดาง่ายค่ะว่าเป็นใครเมื่อ 10 ปีก่อน 

ฺBishop  cv Toriumi Kousuke >/////< เราโฮกมากกกกกค่าาา

คนสุดท้าย The Philosopher cv Ishida Akira 

ปล. ชื่อใน 10 ปีข้างหน้าเนี่ย เป็นโค้ดเนมของแต่ละหนุ่มค่ะ แต่ก็บอกถึงลักษณะของแต่ละคนไว้ค่ะ

เนื้อเรื่องย่อ 

เล่นเกมส์นี้  ทำให้เรานึกถึงคำพูดนึงขึ้นมาค่ะ  “สิ่งที่สำคัญกับเรา  กว่าเราจะรู้ว่ามีค่าแค่ไหน ก็ต่อเมื่อเราสูญเสียมันไปแล้ว”  เนื้อเรื่องเกมส์ โดยเฉพาะ ของสองตัวละครหลัก  ทาคาโตะ กับ ริอิจิโร่  จะเน้นอยู่บนธีมนี้ เลยล่ะค่ะ  

เนื้อเรื่องเกมส์นี้  นางเอก กับ ริอิจิโร่ ถูกอาจารย์ คากะ เรียกไปเข้าคลาสเด็กพิเศษหลังเลิกเรียน  (หรือจริงๆ ก็คือ คลาสเด็กมีปัญหาน่ะแหละ)  กับเด็กอีก 6 คน  หลังจากนั้น นางเอกก็เริ่มฝันแปลกๆ  ได้เจอกับ คนที่หน้าตาคล้ายกับ เพื่อนที่อยู่ในคลาส เด็กพิเศษ ด้วยกัน  แต่แล้ว ฝันก็ไม่ใช่แค่ฝัน เมื่อเธอถูก Bishop ลักพาตัว แล้วเธอตื่นขึ้นมาจริงๆ ที่โลกที่เธอฝันเห็น และพบว่า  โลกในฝันกลายเป็นอนาคต อีก 10 ปีข้างหน้าค่ะ โลกที่เธอฝันเห็นและคนที่หน้าตาคล้ายกับเพื่อนของเธอ ก็คือ เพื่อนของเธอเองจริงๆในอนาคตอีก 10 ปี  แต่ที่น่ากลัวที่สุด คือ ความจริงที่ว่า เธอตื่นขึ้นมาในร่าง ที่อายุ 22 ปี ทั้งที่ข้างในตัวเธอ คือตัวเธอที่อายุเพียงแค่ 12 ปี  เพราะว่าเมื่อเธออายุ 13 เธอจะเกิดอุบัติเหตุ และกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรามาตลอด แล้วเพิ่งจะตื่นขึ้น  เราจะเลือก อยู่ในอนาคตกับเพื่อนที่โตขึ้นแล้ว  หรือจะย้อนกลับไปในอดีตช่วงที่เราอยู่  ตอนนี้ก็แล้วแต่เราคนเล่นล่ะค่ะ

ส่วนที่ชอบ  ต้องเน้นไปที่ตัวพระรองกับพระเอกค่ะ  ปรกติแนวเพื่อนสมัยเด็กสำหรับเราจะไม่ค่อยสนใจ เพราะเหมือนๆ ของตาย ไงก็ไปไหนไม่รอด  น่ะค่ะ เลยไม่ค่อยสนใจ ฮะๆ  แต่พอเป็น แนวยามเมื่อเสียเธอไป เนี่ยมันโมเอะค่ะ 5555 เพราะริอิจิโร่ ตอนที่นางเอกตื่นมา เขาจะแบบว่า แคร์นางเอกมากกกกกกกกกกก   ผิดกับตอนเด็กลิบลับ  ส่วนทาคาโตะพระเอก ชอบเพราะ พวกสมบูรณ์แบบเกินไปเนี่ย พอเสียอะไรไปแล้ว ความพร้อมสมบูรณ์แบบที่เคยมี มันบิดเบี้ยวผิดเพี้ยนไปเนี่ย  มันน่าสนใจค่ะ  เล่นไปขนลุกไปนิดๆ แต่ก็ชอบ เราประหลาดไหมเนี่ย  ส่วนตัวละครอื่นๆ  ก็จะมีส่วนเกี่ยวกับเหตุการณ์อุบัติเหตุของนางเอกน่ะค่ะ แต่ไม่ได้สนิทกับนางเอกโดยตรงเหมือน 2 คนนี้ ส่วนเนื้อเรื่องตัวละครอื่น ก็ดีมากเหมือนกันค่ะ เท่าที่เล่นมาไม่มีตัวละครไหนในเกมส์นี้ที่เราไม่ชอบเนื้อเรื่องเลยล่ะค่ะ  แต่ที่เอาแบบเศร้าหนักๆ ก็ต้องพระเอกกับพระรองสองคนเนี่ยแหละค่ะ

ส่วนที่ไม่ชอบ มินิเกมส์ ใส่คำตอบ แค่ชอยส์ สำหรับคนอ่านญี่ปุ่นได้สเนคๆ ฟิชๆ แบบเรา ก็นรกแล้ว นี่เล่นแบบเติมคำเลย นรกมากกกกกค่ะสำหรับรอบแรก แต่พอจดคำตอบไว้แล้ว  จีบหนุ่มคนอื่นรอบหลังสบายๆ 

เกมส์นี้ ถ้ารู้สึกว่าตัวเองร่าเริงเกินเหตุ  อยากหาอะไรมาทำให้ตัวเองน้ำตาซึม  แนะนำค่ะ ฮะๆ  หรือว่าอยากได้เกมส์ที่มีเนื้อเรื่องซึ้งๆ เหมือนหนังสักเรื่อง แนะนำเหมือนกัน แม้จะเอาน้ำตาร่วงไปบ้างก็ตามทีน่ะค่ะ